|
İnsan yalnız olunca kendine bir hayal dünyası kuruyor icinde yasamaya baslıyor. Bir gün bu hayal dünyasının icine gercek hayattan birini sokuyor ama yanlıs yaptıgının farkına varmıyor ne kadar ortak yanımız var diyor kendi kendine. Beraber saatler, günler, haftlar, aylar, seneler geciriyor birden O kişi cıkıp gidiyor tak diye bir bosluga düsürüyor insanı onsuz ne yaparım diyorsun neler paylasmıstık simdi yarım kaldım diye düsünüyorsun ama anlıyorsun hic bir ortak yanımız yokmus diyorsun kalanın terkeden oldugunu senin gibi birini hayatında bir daha bulamayacagını anlıyorsun tatlı bir anı oluyor hayallerinde Allah yolunu acık etsin diyor ve noktayı koyuyorsun. Sonradan farkına vardım ki ikimizinde bir tek ortak yanı vardı. İkimizde beni sevmistik!
|